ΜΠΑΝΓΚΟΚ — Στις 30 Δεκεμβρίου 2025, η Ταϊλάνδη εισήγαγε μια μεγάλη αναθεώρηση του Ποινικού της Κώδικα, εισάγοντας διευρυμένους ορισμούς και αυστηρότερες ποινές για τη σεξουαλική παρενόχληση, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και την προσαρμογή στη σύγχρονη πραγματικότητα, όπως η διαδικτυακή κακοποίηση. Οι τροποποιήσεις, που δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Βασιλικής Κυβέρνησης στις 29 Δεκεμβρίου και τέθηκαν σε ισχύ αμέσως την επόμενη ημέρα, σηματοδοτούν μια καθοριστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο η χώρα αντιμετωπίζει συμπεριφορές που εδώ και καιρό υποβαθμίζονταν ή ήταν δύσκολο να διωχθούν βάσει προηγούμενων νόμων. Αυτή η ενημέρωση έρχεται εν μέσω αυξανόμενων εκκλήσεων για μεταρρύθμιση, που τροφοδοτούνται από υποθέσεις παρενόχλησης υψηλού προφίλ και μια παγκόσμια αναμέτρηση με κινήματα όπως το #MeToo, τα οποία έχουν δείξει την ανάγκη για νομικά πλαίσια που προστατεύουν τα θύματα τόσο σε φυσικούς όσο και σε εικονικούς χώρους.
Ο αρχικός Ποινικός Κώδικας της Ταϊλάνδης, που χρονολογείται από το 1956 με περιοδικές ενημερώσεις, ιστορικά επικεντρώνεται στις σωματικές πράξεις σεξουαλικής επίθεσης και βιασμού, απαιτώντας συχνά αποδεικτικά στοιχεία άμεσης επαφής ή βίας για την εξασφάλιση καταδίκων. Ωστόσο, αυτό άφησε μια γκρίζα ζώνη για μη σωματικές μορφές παρενόχλησης, όπως λεκτικές επιθέσεις, ψυχαναγκαστική παρενόχληση ή διαδικτυακό εκφοβισμό με σεξουαλικά υπονοούμενα. Ομάδες υπεράσπισης, συμπεριλαμβανομένων οργανώσεων για τα δικαιώματα των γυναικών και των Ηνωμένων Εθνών, έχουν επικρίνει εδώ και καιρό αυτά τα κενά, σημειώνοντας ότι συμβάλλουν στην υποαναφορά και σε μια κουλτούρα όπου τα θύματα αισθάνονται ότι κατηγορούνται ή δεν υποστηρίζονται.
Οι νέες τροποποιήσεις, επίσημα γνωστές ως Τροπολογία Αρ. 30 του Ποινικού Κώδικα, συζητήθηκαν στο κοινοβούλιο καθ' όλη τη διάρκεια του 2025 και βασίζονται σε προηγούμενες προσπάθειες, όπως η πίεση του 2024 για ορισμούς του βιασμού με βάση τη συναίνεση. Αντικατοπτρίζουν μια απάντηση στα αυξανόμενα περιστατικά διαδικτυακής παρενόχλησης, ιδίως κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όταν οι ψηφιακές αλληλεπιδράσεις εκτοξεύτηκαν. Σύμφωνα με έκθεση του 2025 της Διεθνούς Επιτροπής Νομικών, η πρόσβαση στη δικαιοσύνη για τα θύματα σεξουαλικής και έμφυλης βίας στην Ταϊλάνδη έχει παρεμποδιστεί από ξεπερασμένους νόμους, γεγονός που οδήγησε σε συστάσεις για σαφέστερες νομοθεσίες σχετικά με την παρενόχληση και την κακοποίηση που διευκολύνεται από την τεχνολογία. Η κυβέρνηση, υπό την πίεση ακτιβιστών και διεθνών εταίρων, στόχευε να ευθυγραμμίσει την ταϊλανδέζικη νομοθεσία με τα παγκόσμια πρότυπα, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τοπικές ανησυχίες, όπως η εκμετάλλευση στον χώρο εργασίας και το trolling στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Οι αναθεωρήσεις διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της σεξουαλικής παρενόχλησης πέρα από τη σωματική επαφή, ποινικοποιώντας ρητά μια σειρά συμπεριφορών που προκαλούν δυσφορία, ταπείνωση ή φόβοΑκολουθεί μια ανάλυση των κύριων ενημερώσεων:
1. Διευρυμένος Ορισμός της Παρενόχλησης: Η σεξουαλική παρενόχληση περιλαμβάνει πλέον λεκτικά σχόλια, χειρονομίες, παρακολούθηση (online ή offline) και υπονοούμενα που γίνονται μέσω ψηφιακών πλατφορμών. Για παράδειγμα, το να χλευάζεις κάποιον με τρόπο που τον κάνει να αισθάνεται ανασφαλής, η αποστολή ανεπιθύμητων άσεμνων μηνυμάτων ή η επανειλημμένη παρακολούθηση κάποιου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να χαρακτηριστούν ως αδικήματα.
2. Επαναπροσδιορισμός του Βιασμού: Ο βιασμός ορίζεται πλέον ρητά ώστε να περιλαμβάνει τον εξαναγκασμό σε στοματικό σεξ και άλλες μη συναινετικές πράξεις, κλείνοντας κενά που προηγουμένως επέτρεπαν σε ορισμένους υπόπτους να αποφεύγουν σοβαρές κατηγορίες.
3. Αυστηρότερες Ποινές: Οι παραβάτες αντιμετωπίζουν ποινή φυλάκισης έως και πέντε ετών, πρόστιμα έως και 100,000 μπατ (περίπου 2,800 δολάρια ΗΠΑ) ή και τα δύο, ανάλογα με τη σοβαρότητα. Δημόσια διαπόμπευση ή παρενόχληση σε ομαδικά περιβάλλοντα, όπως σε ενότητες σχολίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιφέρει βαρύτερες ποινές λόγω της αυξημένης βλάβης. Επιπλέον, ο νόμος αυξάνει τις ποινές για εκφοβισμό και κατάχρηση εξουσίας σε σεξουαλικά πλαίσια, όπως από εργοδότες ή πρόσωπα εξουσίας.
4. Εστίαση σε Ψηφιακές και Μη Φυσικές Πράξεις: Σε μια αναφορά στην ψηφιακή εποχή, ο νόμος αντιμετωπίζει τα διαδικτυακά αδικήματα με την ίδια σοβαρότητα όπως και τα αδικήματα με φυσική παρουσίαΑυτό περιλαμβάνει την κυβερνοπαρακολούθηση, την κοινοποίηση προσωπικών εικόνων χωρίς συγκατάθεση (πορνογραφία εκδίκησης) ή τη χρήση τεχνολογίας για την παρακολούθηση των θυμάτων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην Ταϊλάνδη, όπου η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι από τις υψηλότερες στη Νοτιοανατολική Ασία και οι αναφορές για διαδικτυακή παρενόχληση έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια.
Αυτές οι αλλαγές στοχεύουν στην ενδυνάμωση των θυμάτων μετατοπίζοντας το βάρος από την απόδειξη της σωματικής βλάβης στην απόδειξη της συναισθηματικής ή ψυχολογικής επίπτωσης. Οι νομικοί εμπειρογνώμονες σημειώνουν ότι ενώ η επιβολή του νόμου θα εξαρτηθεί από την εκπαίδευση της αστυνομίας και τη δικαστική ερμηνεία, ο νόμος παρέχει σαφέστερα εργαλεία για τους εισαγγελείς και θα μπορούσε να ενθαρρύνει περισσότερες αναφορές.
Οι τροποποιήσεις θεωρούνται νίκη για τους υποστηρικτές της ισότητας των φύλων, καθώς ενδεχομένως αποτρέπουν τους καθημερινούς παρενοχλητές και θεωρούν υπόλογες τις προσωπικότητες υψηλού προφίλ. Ωστόσο, οι προκλήσεις παραμένουν: Η ενοχοποίηση των θυμάτων εξακολουθεί να υπάρχει στην κουλτούρα της Ταϊλάνδης και οι αγροτικές περιοχές ενδέχεται να μην διαθέτουν πόρους για ψηφιακές έρευνες. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για εκστρατείες ευαισθητοποίησης και εκπαίδευση των αρχών επιβολής του νόμου, αλλά οι επικριτές ανησυχούν για την επιλεκτική επιβολή ή ακόμη και την κατάχρηση σε προσωπικές διαφορές.
Σε μια χώρα όπου οι καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση ιστορικά ήταν χαμηλές λόγω του στιγματισμού και της ασθενούς προστασίας, αυτός ο νόμος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια πολιτισμική αλλαγή. Ευθυγραμμίζεται επίσης με τις περιφερειακές τάσεις, καθώς γείτονες όπως η Σιγκαπούρη και οι Φιλιππίνες έχουν ενισχύσει παρόμοια νομοθετήματα.
Λίγες ώρες αφότου τέθηκε σε ισχύ ο νόμος, μια πρώτη υπόθεση ανέδειξε την άμεση σημασία του. Η Yossuda «Jinny» Leelapanyalert, μια εξέχουσα influencer στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κόρη του βετεράνου πολιτικού Khunying Sudarat Keyuraphan, ανακοίνωσε σχέδια να μηνύσει τον ηθοποιό και τραγουδιστή Pakorn «Dome» Lam για σεξουαλική παρενόχληση. Η Jinny είναι υπεύθυνη μάρκετινγκ μόδας και ειδών πολυτελείας με σημαντική διαδικτυακή παρουσία (πάνω από 50,000 ακόλουθους στο Instagram) και περιστασιακές εμφανίσεις στα μέσα ενημέρωσης που συνδέονται με τις πολιτικές δραστηριότητες της οικογένειάς της.
Το περιστατικό προέκυψε από ένα υπονοούμενο σχόλιο που άφησε η Λαμ σε ένα πορτρέτο της Τζίνι που δημοσιεύτηκε από έναν άλλο influencer, περιγράφοντάς το με σεξουαλικά άσεμνους όρους που προκάλεσαν εκτεταμένες αντιδράσεις. Η Λαμ αργότερα ζήτησε συγγνώμη, κατηγορώντας το αλκοόλ και ισχυριζόμενη ότι ήταν αστείο, αλλά η Τζίνι και η μητέρα της το καταδίκασαν ως απαράδεκτο, δηλώνοντας ότι ο χρόνος του νόμου έκανε την νομική δράση απλή. Ως κόρη ενός βασικού προσώπου στο Κόμμα Thai Sang Thai, η απόφαση της Τζίνι να ασκήσει δίωξη έχει τραβήξει την εθνική προσοχή, με τους χρήστες του διαδικτύου να την επαινούν για το ότι έδωσε το παράδειγμα και ακούσια «προώθηση» των νέων προστασιών.
Αυτή η ταχεία εφαρμογή καταδεικνύει τη δυνατότητα του νόμου να καθιστά τις διασημότητες υπόλογες και να ενθαρρύνει και άλλους να εμφανιστούν.
Φωτογραφίες: Φωτογραφίες αρχείου της αστυνομίας και των αστυνομικών τμημάτων της Ταϊλάνδης.
Για την αρχική έκδοση αυτού του άρθρου, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα Τα Νέα της Πατάγια.
